مجله ویدئو اینترنتی تی‌بین تی‌بین
2 اردیبهشت 1403

سپاه در عملیات «وعده صادق» از موشک‌های سجیل، خرمشهر، حاج قاسم، خیبرشکن ۲ و هایپرسونیک فتاح استفاده نکرده / به جز خیبرشکن ۱ که موشکی جدید است، بقیه موشک‌ها احتمالاً به سرجنگی‌های جدید تجهیز شده‌اند / تصمیم مسئولان کشور بر این شد که ۷۲ ساعت پیش از حمله، خبر اجرای قطعی عملیات به اطلاع کشور‌های منطقه برسانند که طبعاً آمریکایی‌ها و اسرائیل هم از آن مطلع شدند

تسنیم نوشت: نهایتاً تصمیم مسئولان کشور بر این شد که ۷۲ ساعت پیش از حمله، خبر اجرای قطعی عملیات انتقامی کشورمان را به صورت کلی به اطلاع کشور‌های منطقه برسانند که طبعاً آمریکایی‌ها و اسرائیل هم از آن مطلع شدند و آخرین تحرکات لازم برای مواجهه با عملیات انتقامی ایران را به انجام رساندند و در هریک از این سه روز منتهی به عملیات، با اعلام خبرهایی، زمینه چینی برای مدیریت روانی جبهه خود را صورت می‌دادند.

در حالی که سپاه در عملیات وعده صادق از تسلیحات قدیمی خود استفاده کرد، رژیم صهیونیستی ناچار شد هر آنچه خودش و شرکای دیگرش داشتند را برای دفاع در برابر حمله پرحجم ایران بکار بگیرد که همین، موجب افشای اطلاعات مختلفی از توان عملیاتی آنها شد.

شامگاه 25 فروردین فیلم‌هایی از پرواز پهپادها در خاک ایران مشاهده شد که احتمال شروع عملیات تنبیهی ایران علیه رژیم اشغالگر قدس را به حداکثر قوت خود رساند. ساعاتی بعد، رسانه ملی هم از شروع عملیات انتقامی ایران توسط سامانه‌های تسلیحاتی نیروی هوافضای سپاه با حمایت سایر نیروهای مسلح اخباری منتشر کرد.

نزدیک به دو هفته پیش از آن بود که رژیم صهیونیستی با حمله هوایی به ساختمان کنسولی سفارت کشورمان در دمشق موجب شهادت فرماندهان عالی رتبه سپاه که به صورت رسمی و قانونی در کشور سوریه حضور داشتند، شده بود. به دنبال این ماجرا تصمیم قطعی کشورمان بر اجرای عملیات انتقامی از رژیم صهیونیستی به صورت رسمی از تریبون‌های مختلف اعلام شد.

این سخنان که با پیام مقام معظم رهبری به مناسبت شهادت فرماندهان سپاه ازجمله سردار شهید محمدرضا زاهدی (فرمانده مستشاران تظامی ایران در سوریه و لبنان) و سردار حاجی رحیمی و نیز سخنرانی ایشان در خطبه‌های نماز عید فطر تکمیل و تأیید شد، جنگ روانی علیه رژیم صهیونیستی را به حداکثر رساند.

تأثیرات این جنگ روانی در رفتارهای مختلف مردم و مسئولان سرزمین‌های اشغالی بروز و ظهورهای متعددی داشت. مسئولان نظامی این رژیم هم حداکثر تلاش خود را برای مواجهه با عملیات انتقامی ایران به کار بستند که دعوت از فرمانده سنتکام برای حضور در سرزمین های اشغشالی به همراه مستشاران مختلف دیگر از آن دست بود. همچنین تعدادی از شناورهای رزمی ارتش آمریکا نیز خود را به فواصل نزدیکتر به سرزمین‌های اشغالی رساندند.

نهایتاً تصمیم مسئولان کشور بر این شد که 72 ساعت پیش از حمله، خبر اجرای قطعی عملیات انتقامی کشورمان را به صورت کلی به اطلاع کشورهای منطقه برسانند که طبعاً آمریکایی‌ها و اسرائیل هم از آن مطلع شدند و آخرین تحرکات لازم برای مواجهه با عملیات انتقامی ایران را به انجام رساندند و در هریک از این سه روز منتهی به عملیات، با اعلام خبرهایی، زمینه چینی برای مدیریت روانی جبهه خود را صورت می‌دادند.

بالاخره عملیات ترکیبی موشکی و پهپادی کشورمان توسط نیروی هوافضای سپاه با پرتاب پهپادهای انتحاری شاهد136 در شامگاه 25 فروردین شروع شده و کمی بعد با شلیک موشکهای کروز و نهایتاً با شلیک موشکهای بالستیک دنبال و تکمیل شد.

این عملیات تا حدود ساعت 5 صبح روز 26 فروردین ادامه یافت. به واسطه فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی، در حین اجرای این عملیات فیلم‌های مختلفی از حرکت موشکها و پهپادها و همچنین ورود آنها به محدوده سرزمین‌های اشغالی و سایر تحولات این عملیات به صورت لحظه‌ای منتشر می‌شد.

* پایان صبر استراتژیک

برخی تحلیلگران، شروع روند مقابله سخت رژیم صهیونیستی با کشورمان را به پس از پیروزی حزب الله لبنان در جنگ 33 روزه سال 2006 یعنی حدود 18 سال پیش نسبت می‌دهند.

صرف نظر از میزان دقت این گزاره، وقوع تغییر در رفتار این رژیم با عناصر فعال ایران اسلامی در منطقه قطعاً ناشی از این جنگ تأثیرگذار و سرنوشت ساز بود.

چند سال بعد و با شروع جنگ سوریه، حضور مستشاران نظامی کشورمان خصوصاً نیروهای سپاه در این کشور یعنی در مجاورت مرزهای رژیم صهیونیستی روز به روز بیشتر و بیشتر شد که این روند برای رژیم اسرائیل مخاطره آمیز بود.

طبق اطلاعات موجود، سپاه در این حمله از پهپادهای انتحاری با موتور جت یعنی خانواده شاهد 238 به عنوان نمونه شناخته شده و سایر انواع ناشناخته استفاده نکرده است. پهپادهای شاهد136 از پرتابگرهای ثابت تکی، از پرتابگرهای متحرک خودرویی و نیز از پرتابگرهای کامیونی جعبه‌ای پرواز خود به سمت دشمن را آغاز کردند.

موج دیگری از حمله، شامل موشکهای کروز بوده است. بر اساس فیلم شلیک این موشکها، نیروی هوافضا از نسل اول موشکهای کروز پاوه که دارای بالهای ثابت هستند در این عملیات استفاده کرده است.

پرتاب این موشکها از پرتابگر متحرک کامیونی صورت گرفته است. این موشکها دارای یک موتور توربوجت نصب شده در قسمت بالایی بدنه بوده و برد بالای 1000 کیلومتر تا 1650 کیلومتر در انواع مختلف خود دارند.

به واسطه استفاده از موتور جت، سرعت پروازی این موشکها بالغ بر 700 تا 900 کیلومتر بر ساعت ارزیابی می‌شود که سبب می‌شود در کمتر از یک ساعت و نیم از خاک ایران به سرزمینهای اشغالی برسند.

همچون پهپادها، موشکهای کروز هم امکان پرواز از مسیرهای پیچیده به سمت هدف خود را دارند. به واسطه سرعت پروازی موشکهای کروز، کمترین پنجره نفوذ به سمت دشمن امکان فرار این سلاح از دست پدافند دشمن را ایجاد می‌کند. به علاوه پرواز در ارتفاع پایین، مزیت محفوظ ماندن از عمده سامانه‌های پدافند هوایی زمین پایه را به طور سنتی برای این نوع موشک‌ها به همراه دارد.

* بالستیک‌ها، محور اصلی حمله

اما موج اصلی حمله سپاه در عملیات «وعده صادق» شامل موشکهای بالستیک بود. این موشکها هم در نخستین ساعات بامداد روز 26 فروردین شلیک شدند و با توجه به سرعت پروازی بالای خود دقایقی بعد وارد محدوده آسمان سرزمین‌های اشغالی شدند. اطلاعات منتشر شده نشان می‌دهد که سپاه در این عملیات از موشکهای سجیل، خرمشهر، حاج قاسم، خیبرشکن2 و هایپرسونیک فتاح استفاده نکرده است.

با نگاهی به فهرست موشک‌های «اسرائیل‌زن» سپاه آنچه برای زدن اسرائیل باقی می‌ماند، دزفول با برد بالغ بر 1000 کیلومتر، قیام2 با برد 1000 کیلومتر، رضوان با برد 1400 کیلومتر، خیبرشکن1 با برد 1450 کیلومتر، عماد با برد 1650 و قدر با برد 1950 کیلومتر هستند که در این بین، دو مورد اول با توجه به بعد مسافت مناطق شلیک تا مناطق اصابت در صورت به کارگیری، علیه هدف مورد اشاره در جولان اشغالی استفاده شده‌اند. در این فهرست، دزفول و خیبرشکن، موشکهایی سوخت جامد و مایل پرتاب و بقیه سوخت مایع و عمودپرتاب هستند که همگی پرتابگر متحرک دارند.

یکی از مواردی که در مورد عملیات وعده صادق قابل ذکر است، نحوه مواجهه پدافند دشمن با موشکهای شلیک شده از بردهای مختلف است. موشکهای بالستیک یک فاز اولیه پرواز به نام شتابگیری یا فاز Boost داشته و سپس وارد فاز میانی شده که ارتفاع اوج پروازی آنها هم در همین فاز رقم می خورد سپس در صورت خارج شدن از جو در مراحل قبلی، در فاز نهایی وارد جو شده و پس از پایدار شدن پرتاب و در مسیر رسیدن به هدف به سرعت پروازی حدی خود می‌رسند.

با توجه به بعد مسافت ایران تا سرزمینهای اشغالی، سامانه‌های دشمن امکان درگیری با پرتابه‌های ایرانی را در فاز شتابگیری ندارند و همچنین با توجه به شلیک موشکها از فواصل مختلف، احتمالاً فاز میانی هیچ یک از موشکهای شلیک شده هم در محدوده برد سپرهای دفاع موشکی شناخته شده دشمن به جز سامانه ایجیس آمریکایی قرار نمی‌گیرد. این سامانه هم تنها با یکی از انواع موشکهای خود و به شرط تأمین داده‌های کافی راداری می‌تواند در برد بالا با موشکهای پرواز کننده در خارج از جو درگیر شود. سایر سامانه‌ها یعنی پیکان-2 و 3، تاد، پاتریوت، فلاخن داود و گنبد آهنین هم با توجه به تعریف مأموریتی یا بیشینه برد مؤثر خود در قاعده گفته شده قرار نمی‌گیرند.

در ساعات اولیه عملیات، ویدیوهای متعددی از پرواز موشک‌ها، درگیری پدافند دشمن و همچنین اصابت موشکها در بیش از یک منطقه منتشر شد. برخی ویدیوها در واقع زوایای مختلفی از یک منطقه مورد اصابت قرار گرفته بودند. در این ویدیوها چند نکته قابل تأمل وجود دارد که به صورت گذرا به آنها اشاره می‌شود.

برخی تصاویر که به سقوط بخشهای مورد اصابت قرار گرفته از موشکها نسبت داده می شد، باتوجه به طی مسیر پرتابه را روی مدار بالستیکی غیر واگرا و در محدوده مشخص، به نظر می‌رسد مربوط به پرتابه‌های حامل ریزمهمات و در واقع سرجنگی‌های بارانی باشد.

در این دست ویدیوها، پرتابه‌ها عمدتاً از خود نور ساطع می‌کردند که حالتی شبیه سوختن را به ذهن تداعی می‌کرد و این سبب ایجاد این تصور می‌شد که آنها قطعات یک موشک ساقط شده هستند در حالی که در صورت مورد اصابت قرار گرفتن، این قطعات در مسیرهای مختلف واگرا حرکت می‌کنند و اساساً مومنتوم ناشی از برخورد مستقیم موشک پدافندی یا برخورد ترکشها و موج انفجار سبب انحراف پرتابه از مسیر می‌شود.

در نتیجه به نظر می‌رسد گزاره منطقی، استفاده از سرجنگی بارانی در ویدیوهای مربوطه باشد. احتمالاً این پرتابه‌ها برای جلب جستجوگر حرارتی موشکهای پدافندی یا سامانه‌های ردگیری حرارتی زمین پایه به اجزائی مانند منور یا فلیر مجهز شده‌اند که تصاویر شبیه سوختن را در آنها ایجاد کرده است.

به علاوه در فهرست محصولات دفاعی کشورمان، پرتابه‌های بالستیک فریب، جهت عملیات ایذایی هم به چشم می خورد که اطلاعات دستکم یک نمونه آنها قبلاً در سایتهای رسمی منتشر شده است.

بدیهی است با توجه به هم‌اندازه و هم‌وزن بودنِ این پرتابه‌ها با نمونه‌های اصلی، کار تشخیص آنها برای پدافند دشمن بسیار دشوار بوده و این نوع پرتابه‌ها امکان درگیر کردن پدافند دشمن و به اتمام رساندن موشکهای آماده شلیک آنها را به خوبی دارند که اصطلاحاً به آن «اوت نامبر» شدن سامانه پدافندی گفته می‌شود.

در ویدیوهایی که به احتمال بالا در آن شاهد استفاده از کلاهک بارانی هستیم، به وضوح عبور تعدادی از موشکها از کنار این پرتابه‌ها و برخورد به تعدادی از آنها قابل تشخیص است.

همچنین در ویدیوهای دیگری شاهد اصابت سرجنگی‌های سنگین به صورت پشت سرهم با فواصل زمانی اندک به یک محدوده مشخص در یک منطقه نسبتاً مسطح هستیم که به محدوده پایگاه نواتیم نسبت داده می‌شود.

در برخی از این ویدیوها، دو پدیده شتابگیری سرجنگی در لحظات قبل از اصابت و نیز تغییر مسیر آنی آن در حال شیرجه روی هدف به وضوح قابل تشخیص است. این موارد نشان می‌دهد که سرجنگی‌های مذکور از نوع هدایت شونده تا انتهای مسیر هستند و آنهایی هم که شتابگیری در فاز نهایی دارند از انواع جدیدی بوده که به یک بوستر یا موتور شتاب دهنده برای فاز نهایی مجهز شده‌اند.

در واقع به نظر می رسد به جز خیبرشکن که موشکی جدید است، بقیه موشکها احتمالاً به سرجنگی‌های جدید تجهیز شده‌اند. البته قطعاً تعدادی از موشکها هم با سرجنگی منفرد (غیر بارانی) قدیمی یا اساساً سرجنگی منفرد فریب و به منظور اشباع پدافند دشمن استفاده شده‌اند.

تمام موشک‌های مورد استفاده در عملیات اخیر دارای سرجنگی جدا شونده بودند در نتیجه، بدنه‌ی جدا شده از سرجنگی، به طور معمول در محلی با فاصله چند صد کیلومتری از منطقه هدف سقوط می‌کند.

برخی کاربران فضای مجازی با به اشتراک گذاشتن این بدنه‌های سقوط کرده، آنها را به انهدام توسط سامانه‌های پدافندی دشمن نسبت می‌دهند که گزاره صحیحی نیست. 

* عملکرد پدافند دشمن

مقامات رژیم صهیونیستی برای کاستن از میزان تحقیر عملیات سپاه نسبت به خودشان، به دروغ اعلام کردند که 99 درصد رهگیری های سامانه های پدافندی آنها موفق بوده است.

اگر فیلم‌های اصابت منتشر نشده بود، احتمالاً همچون آمار پدافند اوکراین در برخی مواقع، رژیم صهیونیستی هم همان یک درصد را هم قبول نمی‌کرد اما این آمار با تعداد اصابت‌های مشخص در فیلم‌ها نسبت به تعداد پرتابه‌های اعلام شده از هر نوع توسط دشمن هم همخوانی ندارد.

برخی منابع غیررسمی از اصابت دستکم 15 موشک به پایگاه نواتیم خبر دادند در حالی که صهیونیستها با اعلام اصابت 7 موشک آن هم به نقاط غیرحساس پایگاه سعی در جمع و جور کردن ماجرا دارند.

فیلم‌های منتشر شده از عملکرد سامانه‌های پدافندی دشمن در یک مورد انفجار خاصی را در ارتفاع بالا نشان می‌دهد که به نظر می‌رسد مربوط به یک اصابت خارج از جو است. برخی منابع آن را به سامانه پیکان-3 نسبت داده‌اند هرچند که ممکن است به سامانه‌های آمریکایی تاد یا ایجیس مربوط باشد. البته آمریکایی‌ها رسماً از رهگیری و انهدام سه موشک بالستیک توسط ناوهای مستقر در جنوب غربی سرزمین های اشغالی خبر داده‌اند.

اما آنچه به درستی توسط برخی تحلیلگران در روزهای گذشته گفته شد و در روزهای اخیر فرمانده نیروی هوافضای سپاه هم به آن تصریح کرد این بود که ایران در این عملیات از تجهیزات معمولی و شناخته شده خود استفاده کرد که عمدتاً اطلاعات پروازی آنها قبلاً هم توسط دشمن دریافت شده بود اما رژیم صهیونیستی با توجه به قرارگیری در موضع دفاعی ناچار شد از هر آنچه خودش و شرکای دیگرش داشتند برای دفاع در برابر حمله پرحجم ایران استفاده کند که سبب افشای اطلاعات مختلفی از توان عملیاتی آنها شد.

از همه مهمتر این بود که چه تعداد پرتابه موفق به مصرف کردن موشکهای آماده شلیک دشمن شد. طبعاً اگر جمهوری اسلامی ایران قصد گسترش درگیری را داشت، با به اتمام رسیدن توان درگیری سامانه پدافندی دشمن، تازه زمان شخم زدن سرزمین های اشغالی در نواحی مختلف فرا رسیده بود.

بدیهی است در هر نبردی با شلیک اولین موشکهای پدافندی دشمن در برابر حمله فوج اول موشکهای ایرانی که ممکن است از گونه‌های قدیمی یا اساساً فریب باشند، محل استقرار آنها افشا شده و موشکهای بالستیک بعدی از نوع هایپرسونیک می‌تواند ظرف مدتی که توسط خود دشمن در حدود کمتر از 5 دقیقه تخمین زده می‌شود به موضع مربوطه رسیده و سامانه دشمن را به طور کامل از دور عملیاتی خارج کند، راهکاری که فیلم اجرای آن در روزهای اخیر توسط حزب الله لبنان علیه یک آتشبار سامانه گنبد آهنین منتشر شد.

در هر صورت به دست آوردن اطلاعات مختلف از جنبه‌های عملکرد شبکه پدافندی دشمن و شعاع اثرگذاری آن در درگیری‌های نهایی با رژیم اسرائیل به کار خواهد آمد. در حالی آنها به زمان چند ماهه تا چند ساله برای به روزرسانی قابلیتهای موشکهای دفاعی خود نیاز دارند که ایران هنوز نه تنها برگهای برنده خود مانند موشکهای خیبرشکن2 و فتاح1 و 2 و خرمشهر4 را رو نکرده بلکه هنوز برخی موشکهای قبلی مانند سجیل و حاج قاسم و خرمشهر2 را هم در این عملیات استفاده نکرد و در نتیجه اطلاعات عملکردی این موشکها همچنان محرمانه باقی مانده است. ضمن اینکه ایران امکان به روزرسانی سریعتر توان تهاجمی خود را از طریق بهبود صرفاً سرجنگی موشکها و نه بازطراحی کل آن دارد.

رزمندگان اسلام با شجاعت خود در کنار تدبیر و تجربه در سالهای گذشته ضمن آماده سازی حداکثری توان رزم، در این عملیات تنها از بخشی از توان خود استفاده کردند و ایران اسلامی نشان داد که سلاح نقطه زن می‌سازد، طرح و برنامه مناسب برای به کارگیری آنها و از همه مهمتر اراده استفاده از سلاح را حتی در برابر یک قدرتهای اتمی دارد و اگر لازم باشد برای خارج شدن از فشارهای مختلف وارده از سوی دشمنان از این سلاحها استفاده مناسب می‌کند./ایسنا

دیدگاه کاربران

اولین کسی باشید که نظر می‌دهد!

افزودن دیدگاه جدید