بزرگترین اعتراضات در اسرائیل پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳

به گزارش مشرق، پس از چند روز مشاجره میان مقامات اسراییلی بر سر اینکه در مقطع زمانی فعلی اولویت اسراییل نجات اسیران از طریق آتش بس است یا تداوم حضور نیروهای اسراییلی در کریدور فیلادلفیا، تصمیم نتانیاهو مبنی بر عدم نرمش در این زمینه با پیدا شدن جسدهای این شش نفر همراه شد. یاییر لاپید، رهبر اپوزیسیون نیز با انتقاد از نتانیاهو، او را مسیول مرگ این ۶ نفر دانست. این رویداد باعث شده تا از دیروز صدها هزار صهیونیست در شهرهای مختلف سرزمین های اشغالی اقدام به اعتراض نسبت به سیاست های کابینه بنیامین نتانیاهو کنند.

تخمین زده می شود که ۳۰۰ هزار نفر در تل‌آویو و ۲۰۰ هزار نفر دیگر در شهرها در سرزمین های اشغالی در اعتراضات شرکت کردند. شرکت «راه حل های جمعیتی» نیز تخمین زد که حدود ۲۸۰ هزار نفر در تظاهرات تل‌آویو شرکت داشته‌اند. این بزرگ‌ترین اعتراض در سرزمین های اشغالی از هنگام آغاز جنگ در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ (۱۵ مهر ۱۴۰۲) به حساب می آید.

اعتراض در تل‌آویو با راهپیمایی از خیابان دیزن‌گف تا دروازه بگین ستاد ارتش اسراییل آغاز شد و شش تابوت «نمادین» به نشانه شش جسدی که شب شنبه پیدا شدند، حمل شد. همزمان با این اعتراضات هیستادروث (اتحادیه کارگری اسراییل) نیز از پیوستن به اعتراضات خبر داد و اعلام اعتصاب سراسری کرد. دیوید بار ایلان، رییس این اتحادیه عصر دیروز خواستار اعتصاب کلیه کارگران اسراییلی برای اعمال فشار به کابینه نتانیاهو جهت تسریع در توافق آتش بس برای نجات جان اسیران شده بود.

از صبح امروز اعتصابات در مدارس، فرودگاه ها، شهرداری ها، بیمارستان و کشتی رانی آغاز شد و روبه افزایش حرکت کرد. برخی وزیران کابینه نتانیاهو با انتقاد از اعتراضات و اعتصابات، این اقدامات را سیاسی و دارای هدف ضربه زدن به کابینه خواندند.

بتسلایل اسموطریچ، وزیر دارایی که در وزارت جنگ نیز دارای اختیارات است، با سیاسی دانستن اعتراضات، آن را به سوی یک توافق بد دانست و خواستار آن شد که همه کارگران به سر کار خود برگردند. اسموتریچ تهدید کرد هر کارگری که دست از کار بکشد، حقوق دریافت نخواهد کرد. ایتمار بن گویر، وزیر امنیت عمومی نیز در یک مراسم اعلام کرد با چنین توافقی مخالف است و اجازه نمی دهد، کابینه این توافق را تایید کنند.

اعتراض در خلال جنگ؟

اعتراض حدود ۵۰۰ هزار صهیونیست در سراسر سرزمین های اشغالی در حالیکه جنگ در غزه ادامه دارد، نشان می دهد که این درگیری اثر انسجام بخشی موقتی خود را از دست داده و درون جامعه اسراییل نیز اکثریت خواستار پایان یافتن جنگ هستند.

از سوی دیگر وضعیت اسیران اسراییلی نیز برای جامعه رژیم صهیونیستی غیرقابل تحمل شده است. درحالیکه آتش بس یک هفته ای در اواخر سال ۲۰۲۳، موفق با آزادی حدود ۵۰ اسیر شد، اما نتانیاهو که پس از آن بر آزادی این گروه از طریق عملیات نظامی تأکید کرده است، در ماه های بعد تنها موفق به نجات ۵ اسیر شده و به گفته رسانه های اسراییلی ۳۵ اسیر دیگر را نیز در جریان عملیات مختلف از جمله حمله هوایی به کشتن داده است.

این وضعیت به حدی برای جامعه اسراییل غیرقابل تحمل شده که حتی در خلال جنگ حاضر شده اند در این سطح گسترده به خیابان ها آمده و اقدام به اعتصاب کنند. آغاز شدن اعتراضات بزرگ در جریان جنگ نشان می دهد، درگیری نظامی اثر انسجام بخش خود را به دلیل طولانی شدن جنگ از دست داده است.

با این وجود دادگاه عالی کار در اسراییل امروز پس از برگزاری یک جلسه استماع، حکم به پایان یافتن اعتصاب داد. اتحادیه کارگری نیز این حکم را پذیرفته و از کارگران خواسته به اعتصاب پایان دهند.

در این میان اختلافات میان نتانیاهو و یواو گالانت، وزیر جنگ کابینه نیز بار دیگر بر سر اولویت اصلی اسراییل تشدید شده است. گالانت نیز همچون دیگر دیگر سران امنیتی و نظامی رژیم صهیونیستی خواستار توافق آتش بس در ازای آزادی اسیران است و از نتانیاهو خواسته خروج نیروهای نظامی اسراییل از محور فیلادلفیا را بپذیرد ولی نتانیاهو با بیان اینکه این محور رگ حیاتی حماس است و خروج از آن به حماس فرصت بازسازی و حمله مجدد به اسراییل را می دهد، ماندن در فیلادلفیا را اولویت امنیتی اصلی اسراییل دانسته است.

امروز در جریان نشست کابینه گالانت با حمله به نتانیاهو گفت نخست وزیر همان فردی است که در سال ۲۰۱۱، ۱۰۲۷ زندانی از جمله یحیی سنوار را در ازای یک نفر (گیلعاد شالیط) آزاد کرد ولی حالا حاضر به انجام هیچ اقدامی برای آزادی بیش از ۱۰۰ اسیر اسراییلی نیست. برخی رسانه های اسراییلی خبرهایی درباره احتمال اخراج گالانت از وزارت جنگ را منتشر کرده اند. به نظر می رسد چنین اقدامی می تواند آتش خشم معترضان را دو چندان کند. در سال ۲۰۲۳ وقتی نتانیاهو اواخر ماه آوریل گالانت را به دلیل مخالفت با اصلاحات قضایی، اخراج کرد اعتراضات خیابانی شدیدی شکل گرفت و اعتصابات هم به آن اضافه شد و نهایتاً نخست وزیر را به عقب نشینی از تصمیم خود واداشت.